Biskupowi irlandzkiej diecezji Raphoe, Philipowi Boyce’owi OCD grozi nawet więzienie za rzekome dopuszczenie się w swym kazaniu sprzed kilku miesięcy do „zbrodni nienawiści”.

W kazaniu podczas uroczystości w sanktuarium w Knock ordynariusz wyraził w nim m.in. pogląd, że Kościół katolicki jest atakowany z zewnątrz „strzałami sekularnej i bezbożnej kultury”. Teraz skargę w tej sprawie wniósł irlandzki ateista – nazywany przez dziennik "Irish Independent" "humanistą" – John Colgan. Nie spodobała mu się retoryka wojenna zawarta w homilii i , jak twierdzi „wyrażona tam „antypatia” wobec sekularystów i humanistów, oraz ostracyzm pod adresem nie podzielających poglądów Kościoła.

Oficjalne dochodzenie w tej sprawie wszczął już Dyrektor Urzędu Oskarżyciela Publicznego (DPP). Jeśli uzna, że zarzuty są zasadne, duchownemu grozi do 2 lata więzienia, gdyż taką karę przewiduje za podżeganie do nienawiści prawo z 1989 roku (Prohibition of Incitement to Hatred Act).

Tymczasem z kazania, którego treść jest dostępna na stronie internetowej diecezji wynika, że przesłanie homilii miało odmienny, niż widzi to urażony ateista, wydźwięk. Biskup bowiem przypominał wiernym, by nie poddawali się zwątpieniu, gdyż powinni wiedzieć, iż ich życie „nie kończy się pustką”.

źródło: wiara.pl

Starożytni Izraelici doceniali pozytywny wpływ muzyki na ludzką duszę. Czy jednak muzyka będzie wybrzmiewać w niebiosach?

Muzyka towarzyszyła Izraelitom w życiu codziennym. W Biblii zachowały się opowiadania o pożegnaniu przy muzyce; towarzyszyła ona powracającym do domu po długiej nieobecności. słychać ją było na salach biesiadnych, śpiewano chętnie przy pracy.

Zdarzało się, że prorocy izraelscy głosili swoje wyrocznie przy dźwiękach muzyki. Samuel oznajmił Samulowi: „napotkasz gromadę proroków zstępujących z wyżyny. Będą mieli ze sobą harfy, flety, bębny i cytry, a sami będą w prorockim uniesieniu” (1Sm 10,5). Muzyka bowiem pomagała w stworzeniu klimatu otwarcia się na działanie Ducha Bożego.

Czy muzyka będzie wybrzmiewać w niebiosach? Ewangelista Jan jest przekonany, że tak: „i usłyszałem z nieba jakby głos mnogich wód i jakby głos wielkiego gromu. A głos, który usłyszałem, brzmiał, jak gdyby harfiarze uderzali w swe harfy. I śpiewają jakby pieśń nową przed tronem” (Ap 14,2-3). Nie można chyba sobie wyobrazić niebiańskiej uczty bez muzyki, jakkolwiek by ją rozumieć.