O Kościele jako naszym domu oraz o roli spowiednika wobec współczesnych problemów moralnych rozmawiali na Jasnej Górze uczestnicy ogólnopolskiego sympozjum rekolekcjonistów, ojców duchownych i spowiedników. W czterodniowym spotkaniu udział wzięło ponad stu kapłanów.

Księża przypominali, że zasady życia chrześcijańskiego są niezmienne i nie można ich dostosowywać do aktualnych potrzeb. Zdaniem bp. Andrzeja Czai sporym problemem jest dziś tzw. „prywatyzacja religii”. „Wielkim zagrożeniem jest dziś subiektywizm i relatywizm, które sprawiają, że my zaczynamy interpretować przykazania po swojemu – stwierdził ordynariusz opolski. – W tym momencie jest to taka ideologizacja przykazań Bożych, a pociąga to za sobą zniekształcenie, zafałszowanie i życia chrześcijańskiego w człowieku, i w Kościele”.

wiara.pl

Zrodziło się w ich sercach pragnienie głoszenia Chrystusa. Przygotowali się do posługi na Ukrainie w Szkole Życia Chrześcijańskiego i Ewangelizacji Świętej Maryi z Nazaretu Matki Kościoła. Od grudnia zamieszkali w Głogowie. – Jesteśmy misjonarzami – mówią o sobie.

Zaryzykowali. Zwolnili się z pracy lub wzięli roczny bezpłatny urlop i żyją dla Jezusa. – Pracuję w firmie rodzinnej, więc moja decyzja zostawienia na rok pracy zawodowej nie była aż tak trudna. Mam w perspektywie powrót – mówi Joanna Krawiec z Zielonej Góry. – Dla mnie większym wyzwaniem jest choroba. Zwykle dwa miesiące w roku spędzam w szpitalu i jestem pod stałą opieką lekarską. W związku z tym decydując się na rok misji, miałam spore obawy. Jednak, gdy pytałam w sercu Jezusa czy faktycznie tego chce, rodziły się słowa „wypłyń na głębię” oraz „nie bój się”. I zaufałam… – zwierza się zielonogórzanka.

– Wcześniej pracowałem jako frezer, a dwa lata temu ukończyłem kurs motorniczego i jeździłem tramwajem – mówi Grzegorz Łyskawa, 45-latek z Wrocławia. – Polubiłem tę pracę, ale zostawiłem ją. Wziąłem bezpłatny, roczny urlop, ale nie wiem, czy będę mógł wrócić – dodaje. – Mam jednak duży pokój w sercu i nie martwię się tym, co będzie za rok. Chcę spełnić swoje powołanie, by potem nie żałować, że dbałem tylko o siebie, że nic nie zrobiłem dla Boga i zbawienia innych – wyjaśnia wrocławianin.

wiara.pl